300 trainingskilometers

Het aftellen naar Alpe d’HuZes 2015 is begonnen. Aanstaande zaterdag vertrekken we alweer naar Bourg d’Oisans en donderdag over een week is dé dag. Dit pinksterweekend stond in het teken van de de laatste trainingen op Nederlandse platte bodem. De combinatie taperen (lees: rust (lees: speciaal biertjes en rum)) en fietsen is goed gelukt.

Een gezellig kamp met D.O.C. heb ik afgewisseld met 300 kilometer fietsen. Tijdens de regenbuien op zaterdagmorgen zat ik op de fiets. Het was heerlijk rustig op dat moment op de fietspaden op de Veluwe. Zo hebt elk nadeel weer een voordeel. Buiten een grote tocht op zaterdag heb ik mijn snelste 40 kilometer ooit gefietst en heb ik mijzelf verrast op tweede pinksterdag met een hele snelle 75 kilometer bij een toertocht van de Driebergse fietsclub. Ik verbaas mijzelf een beetje hoe sterk ik mij voel. Ik voel mij erg fietsfit en erg goed en kan niet wachten tot 4 juni.

Klimclassic 2015

Op Hemelvaartsdag heb ik als training de Klimclassic in Maastricht gefietst. Althans, de start in Maastricht en dan zo snel mogelijk naar de Belgische Ardennen om hoogtemeters te maken. In totaal 2850 hoogtemeters in 160 kilometer. Het was vroeg eruit om 5 uur ’s morgens, snel in de auto zodat ik een paar minuten na 8 uur de fiets op kon stappen.

Het was een top training. Heel veel leuke, nieuwe klimmetjes. Ontzettend veel pijn in mijn benen, kramp die erin schiet onderaan een klim en dan moet je nog 1 tot 3 kilometer voordat je mag afdalen. En het laatste uur, dat ik weer kon knallen.

Wat ik totaal niet verwacht had, was mijn goede eindtijd. Met minder training en met meer rust dan in 2013, heb ik een kwartier sneller de Klimclassic afgerond. Ben ik nu echt fitter? Dat moet blijken binnen drie weken!

Trainingsweekend

Ter voorbereiding voor Alpe d’Huzes ben ik met mijn ouders en Pieter naar Oostenrijk. Drie dagen de bergen in, waar we van de zomer met de Tour de THOEP (Thijs, Hugo, Onno, Ernst, Pieter) ook waren en tijdens de wintersport zijn teruggekeerd.

Morgen de fiets weer op voor het echte werk. Overigens met Pieter samen, mijn ouders hoogstens met de auto :-).

Kühtai, gepland voor morgen als opwarmertje, net als vorig jaar:

image

Koud hè? Berekoud!

Koud is het als het regenwater op je tent van de avond ervoor, bevroren is als je wakker wordt. In de slaapzak was het al koud, waardoor ik zondagmorgen om half acht wakkerwas en uit mijn tent kroop. Ik stond als enige op de camping met een tent, helemaal alleen op het tentenveld. Het utzicht was schitterend over de glooiende Ardennen, met niemand om mij heen.

Nadeel was wel dat ik na een regenachtige koude zaterdag, niet meer warm werd op de zonnige zondag. Voor ontspanning was het weekend helemaal geweldig, wat betreft training bedroevend. Ik moet nog aan de bak, betere conditie en minder gewicht is de uitdaging voor de komende weken.

Foto en film verslag:


 

Pasen 2013 vs. Pasen 2015

Afgelopen Paasweekend was ik ter voorbereiding op Alpe d’HuZes de hellingen in Limburg aan het bedwingen. Ik kon het niet laten om op hetzelfde bankje als twee jaar geleden met pasen, een selfie te maken. Mijn eigen oordeel? Ik ben een stuk vrolijker en bruiner geworden 🙂

Als je het afgelopen weekend te koud vond, twee jaar geleden was het nog erger. Zie de sneeuw op de achtergrond. Het weer gaat nu in ieder geval beter worden, de contouren van de wielerkleding zal binnenkort wel aftekenen.

Nieuwe functie bij Effectory; Procesontwikkelaar!

Vanaf vandaag heb ik een nieuwe, super gave functie bij Effectory, vanaf 1 april ben ik de procesontwikkelaar op het Singel.

Wat ga ik dan doen? Dit is mijn functie omschrijving:

Je stapt in een helikopter. Kijkt naar hoe het loopt bij Effectory vanuit een procesbril en kijkt wat het meest nodig is om te veranderen om het soepeler, sneller, klantgerichter et cetera te laten verlopen. Je gaat daar met je helikopter naar toe, land en gaat vervolgens je handen uit de mouwen steken om dit proces te verbeteren. Dit is een gerichte interventie waarbij je klaar bent als de organisatie weer zonder jou door kan. Vervolgens stap je weer in je helicopter en ga je naar het volgende procesissue. Een beetje de Mr. Wolf van de processen dus.

Leuk, leuk, leuk.

Maarrrrrrr. Er is  natuurlijk altijd wel een beer op de weg. Ik moest een test met positief resultaat volbrengen om per 1 april te mogen beginnen. Het heeft te maken met techniek en een helikopter. Gelukkig heeft Lisa geholpen. In vijf stappen is het proces van zakjes steentjes naar een mooi eindresultaat hieronder te volgen. Nu maar hopen dat het goedgekeurd wordt.

De zak met steentjes

Eerlijk is eerlijk, Lisa heeft meegeholpen

Bijna klaar!